1. การสร้างความยืดหยุ่นที่กฎหมายกำหนด (Resilience as a Mandate)

ในอดีต ความปลอดภัยไซเบอร์อาจถูกมองว่าเป็นเพียง “การปฏิบัติตามกฎ” (Compliance) แต่ในปี 2026 ความยืดหยุ่นทางธุรกิจ (Resilience) จะกลายเป็นหัวใจสำคัญที่กฎหมายบังคับ บทเรียนราคาแพงจากกรณีการรั่วไหลของข้อมูลขนาดใหญ่ที่ส่งผลกระทบต่อ GDP และมูลค่าหุ้นอย่างรุนแรง ทำให้ภาครัฐทั่วโลกออกกฎหมายบังคับ เช่น UK Cyber Resilience Bill เพื่อบีบให้ธุรกิจต้องมีแผนรับมือและฟื้นฟูระบบที่มีประสิทธิภาพ องค์กรจึงต้องเปลี่ยนผ่านจากการตั้งรับ มาเป็นการสร้างศักยภาพในการคาดการณ์ความเสี่ยงและฝังแนวคิดเรื่องความปลอดภัยลงไปในแผนยุทธศาสตร์ระยะยาวของบริษัทอย่างแท้จริง

2. วิวัฒนาการที่ไม่สิ้นสุดของแรนซัมแวร์ (The Persistent Evolution of Ransomware)

แรนซัมแวร์ยังคงเป็นอาวุธหลักของอาชญากรไซเบอร์ แต่ในปี 2026 มันจะมาในรูปแบบที่ “มืออาชีพ” ยิ่งขึ้นผ่านโมเดล Ransomware as a Service (RaaS) ที่ช่วยให้ผู้โจมตีรายย่อยเข้าถึงเครื่องมือประสิทธิภาพสูงได้ง่ายขึ้น นอกจากนี้ยังมีการจับมือกันระหว่างกลุ่มแฮกเกอร์และนายหน้าหาช่องทางเข้าถึงระบบ (Initial Access Brokers) ทำให้การโจมตีมีความคล่องตัวและติดตามได้ยาก การรับมือจึงต้องเน้นไปที่การสร้างระบบสำรองข้อมูลที่แข็งแกร่ง ควบคู่ไปกับการบังคับใช้การยืนยันตัวตนหลายชั้น (MFA) ในทุกจุดเชื่อมต่อเพื่อปิดประตูไม่ให้ผู้บุกรุกเข้าถึงข้อมูลสำคัญได้ง่ายเกินไป

3. ยุคสมัยของฟิชชิ่งแนบเนียนด้วย AI และ Deepfake (The Rise of AI-Enhanced Phishing)

ความน่ากลัวของการหลอกลวงในปี 2026 คือการที่พนักงานจะไม่สามารถแยกแยะความจริงกับความเท็จได้ด้วยตาเปล่า AI ถูกนำมาใช้สร้างอีเมลและเว็บไซต์ปลอมที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ยิ่งไปกว่านั้น เทคโนโลยี Deepfake ทั้งภาพและเสียงจะถูกนำมาใช้ในการ “ต้มตุ๋นทางเสียง” (Vishing) โดยการปลอมเป็นผู้บริหารระดับสูงเพื่อสั่งการให้โอนเงินหรือเผยแพร่ข้อมูลลับ ธุรกิจจึงจำเป็นต้องเลิกพึ่งพาเพียงระบบกรองอีเมล แต่ต้องสร้าง “วัฒนธรรมแห่งการตรวจสอบ” เช่น การใช้รหัสลับยืนยันตัวตนภายใน (Verbal codes) ก่อนทำธุรกรรมสำคัญ และการฝึกอบรมพนักงานให้ตระหนักถึงภัยเงียบรูปแบบใหม่นี้

4. สปอตไลท์ที่ส่องไปยังความปลอดภัยของห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain Under the Spotlight)

เมื่อองค์กรพึ่งพาซอฟต์แวร์และบริการจากภายนอกมากขึ้น ห่วงโซ่อุปทานจึงกลายเป็น “ทางลัด” ของเหล่าแฮกเกอร์ การโจมตีซัพพลายเออร์เพียงรายเดียวสามารถลามไปถึงลูกค้าหลายพันรายได้ในพริบตา ในปี 2026 กฎระเบียบใหม่อย่าง NIS2 ของยุโรป หรือกฎของ SEC จะบีบให้คณะกรรมการบริษัทต้องรับผิดชอบต่อความเสี่ยงจากบุคคลที่สามโดยตรง การเตรียมตัวจึงไม่ใช่แค่การเซ็นสัญญา แต่คือการทำ Due Diligence อย่างเข้มงวด การขอหลักฐานความปลอดภัยเชิงประจักษ์ และการวางแผนรองรับล่วงหน้าว่าหากซัพพลายเออร์รายสำคัญถูกโจมตี ธุรกิจของคุณจะยังคงเดินหน้าต่อไปได้อย่างไร

5. ความท้าทายในการควบคุม AI อัจฉริยะ (The Struggle with Agentic AI)

ก้าวต่อไปของ AI คือ Agentic AI หรือ AI ที่สามารถตัดสินใจและลงมือทำแทนมนุษย์ได้ เช่น การจองบริการหรือทำธุรกรรมทางการเงิน แม้จะเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานอย่างมหาศาล แต่ความเร็วของมันอาจนำมาซึ่งการตัดสินใจที่ผิดพลาดหรือข้ามขั้นตอนความปลอดภัยเพื่อบรรลุเป้าหมายที่ได้รับมอบหมาย นอกจากนี้ยังมีภัยเงียบอย่างการฉีดคำสั่งซ่อนเร้น (Prompt Injection) เพื่อสั่งให้ AI ทำงานที่อันตราย องค์กรจึงควรมอง AI เหล่านี้เหมือน “พนักงานใหม่” ที่ต้องถูกจำกัดสิทธิ์การเข้าถึงอย่างเข้มงวด และต้องผ่านการทดสอบในสภาพแวดล้อมจำลองจนมั่นใจก่อนจะปล่อยให้เข้าถึงระบบจริง

6. การแข่งกับเวลาในวันที่ช่องโหว่ซอฟต์แวร์ล้นมือ (The Growing Vulnerability Backlog)

ความเร็วของการโจมตีในปัจจุบันมาถึงจุดที่แฮกเกอร์เริ่มสแกนหาช่องโหว่ใน “วันเดียว” กับที่มีการประกาศแจ้งเตือน ทำให้ทีม IT ต้องแบกรับภาระการอัปเดตแพตช์ (Patch) ที่ล้นมือจนทำไม่ทัน ในปี 2026 กลยุทธ์การแก้ปัญหาแบบเหวี่ยงแหจะใช้ไม่ได้ผลอีกต่อไป ธุรกิจต้องเปลี่ยนมาใช้วิธีการจัดลำดับความสำคัญ โดยมุ่งเน้นไปที่ช่องโหว่ที่กำลังถูกโจมตีจริง (Active Exploits) และระบบที่เชื่อมต่อกับโลกภายนอกเป็นหลัก รวมถึงการนำระบบอัปเดตอัตโนมัติมาใช้ในส่วนที่มีความเสี่ยงต่ำ เพื่อลดช่องว่างเวลาที่แฮกเกอร์จะใช้จู่โจมให้น้อยที่สุด